குழப்பம்

தரிசனம் தந்து
கல் எறிகிறாய், என்
மனமெனும் குளத்தில்..

கொலையின் வலி

கொலையுண்டவனின்
குழந்தையை கையில்
சுமக்கையில் உணர்கிறேன்
கொலையின் வலியை...
கொலையின் கனத்தை...

பேறு

தாயின் மடியில்
தவழ்ந்து
தந்தையின் தோள் மீது
வளர்ந்து
தாதி ஒருத்தியின் கை
பிடித்து
இல்லறம் களித்தேன்
போதும் - இனி
பரமனே உன்
பாதம் பற்றிடும்
பேறு ஒன்றே
வேண்டும்...

நெருக்கம்

கூடவும் இல்லை
குறையவும் இல்லை
நமக்கிடையேயான நெருக்கம்
நான் காதலை
வெளிப்படுத்திய பின்பும்...

காதலி

என்னைத் தவிர
எல்லோர்க்கும் தெரிந்தது போல்
உணர்கிறேன் - நீ
என்னை காதலிப்பது

முத்தம்

சாயம் பூசிய உதடுகளால்
சிவந்தன என் கன்னங்கள்
வெட்கம்...

தூண்டில்

தவறுவதற்காக விடப்பட்டதோ
தவறி விழுந்ததோ
நெற்றியில் சரியும்
கற்றை முடி...

தவறாது அகப்படுகின்றன
தோகைத் தூண்டிலில்
என் கண்கள்...

அமைதி

பிறப்பதற்கு முன் இருந்த
மன நிலை பெற்றேன்...

இறந்த பின் வரும்
அமைதி பெற்றேன்...

மரணத் தருவாயில்

வியர்வையின் சுவை

அறிகின்றேன்...
என்றன்

ஆறடி மண்
அகழ்கையில்...

காதலியல்

எனக்குத் தெரிந்த
புவியியல் இவ்வளவுதான்...
என் வீடு, பள்ளி, கல்லூரி,
மைதானம் மற்றும் அவளின்
காலடித் தடம்...

பௌதீகம்
பொய்க்கிறது...
என் வினைகளுக்கு
எதிர் வினையற்று போகையில்...